Gewestelijke U11

Wedstrijdverslag :

Petegem-Schelde – KFC Sparta Petegem U11 Gewestelijke : 2 - 4

Sneeuwregen, koude en een hele hoop modder. De naamderby kon in geen slechtere omstandigheden doorgaan. Al van bij de opwarming leek het een zeer zware en afmattende partij te worden. Het veld, waar elk sprietje gras vakkundig verwijderd was, kon amper een bal laten rollen en voetbalschoenen kregen na verloop van tijd allemaal één uniforme kleur: modderbruin. “Geen erg”, dachten we echter en we vatten de opwarming én de wedstrijd aan met de nodige durf, concentratie en inzet.

En hoe! Al van bij de start bleken we alles te geven. Alsof de duivel zelve ons op de hielen zat. Er werd hoge pressing gezet, de duels werden zeer scherp aangegaan en indien de tegenstander ons toch voorbij was, werd dit zo snel mogelijk terug rechtgezet. Dit enthousiasme resulteerde in veel balbezit, waar we echter te weinig mee konden doen. De passintentie was goed, maar het opengaan richting flanken kon iets beter. Dat het modderige veld ook vele passes afremde, is natuurlijk ook een gegeven dat vlot spel moeilijk maakte. Desondanks was het Sparta die de kansen wist te creëren én het eerste doelpunt kon scoren via Rino. We bleven druk zetten en konden de doelman van de tegenstrever nog een aantal keer aan het werk zetten. Hoewel een 0-3 een eerlijkere tussenstand zou geweest zijn, bleef het bij dit ene doelpuntje. 0-1, na een helft waarin onze tegenstrever geen enkele maal (!) naar het doel wist te trappen.

Het gevaar lag in de rust. Spelertjes verloren ietwat van hun focus en dachten dat de overwinning reeds binnen was. Schelde kwam zo meer in het spel en wist keeper Thibault een aantal keer, zij het op een flauwe manier, aan het werk te zetten. Na 5min in de 2de helft namen we de touwtjes echter terug in handen, hoewel het goede spel intussen verdwenen was. Het veld toverde de wedstrijd nl. al snel om in een veldslag. Hierdoor werden de ruimtes bij onze tegenstrever ook groter. Fysiek iets sterker wisten we geregeld nog eens uit te breken. Toen Emile de 0-2 tegen de netten trapte, waanden we ons dan ook zegezeker. Helaas, de angst kroop wat in het spel. We vergaten het 3de doelpuntje te maken en bij een zeldzame kans voor Schelde stond plots de aansluitingstreffer op het bord. De kopjes gingen van zeer hoog naar hoog, terwijl de tongen nog wat dichter bij de schoenen kwamen. Sommige jongens zaten aan hun limiet en konden hun positie niet meer optimaal verdedigen. Schelde, zelf ook redelijk uitgeput, kon hier echter niet van profiteren. Meer zelfs, de kansen bleven voor Sparta. Wannes prikte de veilige 1-3 tegen de netten. Voldoende voor de overwinning? Nee, na een waar robbertje voor ons doel, kon een Scheldese voet uit de kluts de nieuwe aansluitingstreffer maken. Schelde zette nu alles op alles, maar kon geen vuist maken. Wij waren simpelweg sterker. In de 25ste minuut kwam er nog een afstandsschot, maar met een schitterende parade hield Thibault zijn netten, in tegenstelling tot zijn outfit, schoon. De scheidsrechter was niet echt geneigd af te fluiten. Toen Mathis in de 28ste (!) minuut alleen op doel afging en de, nu wel, verlossende 2-4 tegen de netten prikte, kon de wedstrijd plots niet snel genoeg voorbij zijn. Gejuich vanop de Spartaanse banken, slierende spelertjes in de modder en een trainer, de aap uithangend, die de sterkte van de deklat uittestte. Het logische gevolg van de allereerste competitieoverwinning.

De inzet die vandaag getoond werd, heeft ons de wedstrijd doen laten winnen. De attitude die iedereen op de mat bracht, was ongezien en verdient een zeer grote pluim. Meer van dat, zou ik zo zeggen.

Selectie:

Thibault, Benno (C), Lander, Wannes (MoM & 1x), Jarne, Rino (1x), Emile (1x), Mathis (1x), Jasper, Yaron & Indy.